دوره 15، شماره 1 - ( مجله علمی پژوهان، پاییز 1395 )                   جلد 15 شماره 1 صفحات 19-27 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rostami M, Abolghasemi A, Narimani M. The effectiveness of quality of life therapy on quality of life in maladjustment couples. psj. 2016; 15 (1) :19-27
URL: http://psj.umsha.ac.ir/article-1-191-fa.html
رستمی مریم، ابولقاسمی عباس، نریمانی محمد. اثر بخشی درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی در کیفیت زندگی زوجین ناسازگار. مجله علمی پژوهان. 1395; 15 (1) :19-27

URL: http://psj.umsha.ac.ir/article-1-191-fa.html


1- کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران ، m.maryamrostami@yahoo.com
2- استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3- استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
چکیده:   (1363 مشاهده)

مقدمه: بهنجاری و نابهنجاری جامعه در گرو شرایط عمومی خانواده هاست. اغلب مداخله­ها و روش­های زوج درمانی در صدد افزایش رضایت زناشویی و کیفیت زندگی زوجین ناسازگار می­باشند. هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی بر کیفیت زندگی زوجین ناسازگار بود.

روش کار: این پژوهش نیمه آزمایشی از نوع طرح پیش­آزمون_پس­آزمون با گروه کنترل بود. از میان کلیه­ی زوجین مراجعه کننده به بهزیستی شهر شیراز در سال 1390 تعداد 30 زوج که به صورت نمونه گیری در دسترس به طور تصادفی در دوگروه آزمایش (15 زوج) و گروه کنترل (15 زوج) گمارده شدند. آزمودنی­های گروه آزمایش 8 جلسه مداخله را دریافت کردند و آزمودنی­های گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفتند. داده ها با مقیاس کیفیت زندگی SF-36 جمع آوری گردید. داده­های پژوهش با روش­ تحلیل کواریانس چند متغیری با استفاده از نرم افزار  SPSS-16تجزیه و تحلیل شدند.

یافته­ها: نتایج تحلیل کواریانس نشان داد که درمان مبتنی بر کیفیت زندگی باعث بهبود کیفیت زندگی به طور کلی می شود (0/001˂P). همچنین بین مؤلفه های عملکرد جسمانی، محدودیت جسمانی، تحمل درد، سرزندگی و نشاط، محدودیت عاطفی و هیجانی در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری وجود داشت (0/001˂P). اما اختلاف معناداری در مولفه های سلامت عمومی، عملکرد اجتماعی و سلامت روانی بین دو گروه وجود نداشت (0/05˂P).

نتیجه­گیری: بر اساس یافته­ها می­توان نتیجه­گیری کرد که درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی، کیفیت زندگی زوجین را ارتقا می­دهد. لذا تدوین برنامه های این گونه می تواند باعث افزایش بهزیستی و کیفیت زندگی زوجین ناسازگار گردد.

متن کامل [PDF 441 kb]   (1076 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی و روانپزشکی
دریافت: ۱۳۹۴/۱۰/۱۴ | پذیرش: ۱۳۹۵/۷/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۵/۷/۲۳

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Pajouhan Scientific Journal

Designed & Developed by : Yektaweb