دوره 15، شماره 1 - ( مجله علمی پژوهان، پاییز 1395 )                   جلد 15 شماره 1 صفحات 61-67 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rahimi A, Moein R, Mousavi M, Pir Dehghan A. Study of frequency of signs and symptoms of mania in bipolar type 1 patients in manic episode admitted in psychiatric ward of Hamadan Farshchian Hospital in 2013. psj. 2016; 15 (1) :61-67
URL: http://psj.umsha.ac.ir/article-1-255-fa.html
رحیمی علیرضا، معین راهله، موسوی محسن، پیردهقان آذر. فراوانی علائم و نشانه های مانیا در بیماران بستری مبتلا به اختلال دوقطبی نوع I در حمله مانیا در بخش روانپزشکی بیمارستان فرشچیان شهر همدان در سال 1392. مجله علمی پژوهان. 1395; 15 (1) :61-67

URL: http://psj.umsha.ac.ir/article-1-255-fa.html


1- استادیار، مرکز تحقیقات اختلالات رفتاری و سوء مصرف مواد، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ، alireza_rahimi46@yahoo.com
2- کارشناس ارشد روانشناسی، دانشگاه پیام نور کبودرآهنگ، کبودرآهنگ، ایران
3- دکتری حرفه ای، مرکز پژوهش دانشجویان، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4- دانشیار گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
چکیده:   (1050 مشاهده)

مقدمه: اختلالات خلقی گروه وسیعی از اختلالات را شامل می شوند که با اختلال خلق، فقدان کنترل بر خلق و تجربه ناراحتی ذهنی شدید همراه هستند. کسانی که خلق بالا دارند (مانیا)، حالت انبساط خاطر، پرش افکار، کاهش نیاز به خواب، افزایش اعتماد به نفس و افکار بزرگ منشانه نشان می دهند. هدف از این مطالعه تعیین فراوانی علائم و نشانه های مانیا در بیماران بستری مبتلا به اختلال دوقطبی I در حمله مانیا در بخش روانپزشکی بیمارستان فرشچیان شهر همدان بود.

روش کار: این مطالعه توصیفی_تحلیل از نوع مقطعی بر روی کلیه 230 بیمار دوقطبی مبتلا به حمله مانیا، که در طول سال 1392 در بخش روانپزشکی بیمارستان فرشچیان بستری شده بودند انجام شد، داده ها بوسیله چک لیست محقق ساخته بر اساس معیارهای DSM-IV-TR جمع آوری گردید. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل و با نرم افزار SPSS نسخه 16 انجام گرفت.

یافته ها: فراوانی علائم و نشانه های مانیا به ترتیب عبارت بودند از: کاهش نیاز به خواب (88/3 درصد)، پرحرفی (86/95 درصد)، سراسیمگی روانی حرکتی (86/2 درصد)، بزرگ منشی (80/4 درصد)، ویژگی های سایکوتیک (71/3 درصد)، حواس پرتی (69/6 درصد)، پرش افکار (63/9 درصد)، بخشندگی (56/5 درصد)، افزایش میل جنسی (30/9 درصد) و تفاوت معناداری بین فراوانی علائم بین زن و مرد به جز در ویژگی های سایکوتیک وجود نداشت (0/05P).

نتیجه گیری: چهار نشانه کاهش نیاز به خواب، سراسیمگی روانی حرکتی، بزرگ منشی، پرحرفی بطور کلی فراوان ترین علائم و نشانه های مشاهده شده در بیماران بود. بنابراین توصیه می شود کادر درمان به این علائم توجه بیشتری نماید.

متن کامل [PDF 399 kb]   (616 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی و روانپزشکی
دریافت: ۱۳۹۵/۵/۲۷ | پذیرش: ۱۳۹۵/۷/۹ | انتشار: ۱۳۹۵/۷/۹

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Pajouhan Scientific Journal

Designed & Developed by : Yektaweb