مجله علمی پژوهان، پاییز، در دست انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
حمیده رهنما عراقی1 
، طاهره صادقی*2 ، نغمه رازقی3 ، زهرا سبزی4 ، پریسا شجاعی5
، طاهره صادقی*2 ، نغمه رازقی3 ، زهرا سبزی4 ، پریسا شجاعی5
1- دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2- گروه پرستاری کودکان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ،sadeghiT@mums.ac.ir
3- مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
4- گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گلستان، ایران
5- دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- گروه پرستاری کودکان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ،
3- مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
4- گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گلستان، ایران
5- دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده: (20 مشاهده)
سابقه و هدف: امروزه استفاده از معنویت در جهت بهبود سلامت روان در انسان پیشنهاد شده است. مطالعهی حاضر با هدف تأثیر اجرای برنامه ارتقا سلامت معنوی بر احساس تنهایی و استرس دختران نوجوان دوره متوسطه شهر گرگان انجام گرفت.
مواد و روش ها: این مطالعه تجربی، شاهددار تصادفی قبل و بعد بر روی ۸۰ نفر از دختران نوجوان مقطع متوسطه دوم مراجعهکننده به مراکز بهداشت شهر گرگان در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۰ انجام شد. ابزار گردآوری دادهها شامل: پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه استرس نوجوانان و پرسشنامه احساس تنهایی بود که قبل و یک ماه بعد از مداخله در گروه ها تکمیل شدند. محتوای آموزشی در هشت جلسه۴۰ دقیقهای مطابق با برنامه ارتقا سلامت معنوی برای گروههای مداخله ارائه شد. تجزیه و تحلیل دادهها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و آزمونهای تی مستقل، آنالیز واریانس و من-ویتنی انجام شد.
یافتهها: میانگین سن نوجوان دختر در این مطالعه در گروه مداخله و کنترل به ترتیب ۰/۶۰±۱۶/۱۶ و ۰/۶۴±۱۶/۳۵ بود. همچنین در این مطالعه در گروه مداخله ۱۹ نفر (۵۱/۴ درصد) و در گروه کنترل ۱۵ نفر (۴۴/۱ درصد) از نوجوانان مورد مطالعه مشغول به تحصیل در پایه دهم بودند. بعد از مداخله میانگین و انحراف معیار نمرهکلی احساس تنهایی ۵/۴۵±۳۸/۴۵ و استرس ۶/۸۲±۱۸/۴۳ کاهش یافته است.
نتیجهگیری: آموزش مبتنی بر ارتقای سلامت معنوی سبب کاهش استرس و احساس تنهایی دانشآموزان نوجوان دختر گردیده است. لذا میتوان با شناسایی دانشآموزانی که در این ابعاد دچار مسئله هستند، با استفاده از این روش آموزشی کمک کرد.
مواد و روش ها: این مطالعه تجربی، شاهددار تصادفی قبل و بعد بر روی ۸۰ نفر از دختران نوجوان مقطع متوسطه دوم مراجعهکننده به مراکز بهداشت شهر گرگان در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۰ انجام شد. ابزار گردآوری دادهها شامل: پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه استرس نوجوانان و پرسشنامه احساس تنهایی بود که قبل و یک ماه بعد از مداخله در گروه ها تکمیل شدند. محتوای آموزشی در هشت جلسه۴۰ دقیقهای مطابق با برنامه ارتقا سلامت معنوی برای گروههای مداخله ارائه شد. تجزیه و تحلیل دادهها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و آزمونهای تی مستقل، آنالیز واریانس و من-ویتنی انجام شد.
یافتهها: میانگین سن نوجوان دختر در این مطالعه در گروه مداخله و کنترل به ترتیب ۰/۶۰±۱۶/۱۶ و ۰/۶۴±۱۶/۳۵ بود. همچنین در این مطالعه در گروه مداخله ۱۹ نفر (۵۱/۴ درصد) و در گروه کنترل ۱۵ نفر (۴۴/۱ درصد) از نوجوانان مورد مطالعه مشغول به تحصیل در پایه دهم بودند. بعد از مداخله میانگین و انحراف معیار نمرهکلی احساس تنهایی ۵/۴۵±۳۸/۴۵ و استرس ۶/۸۲±۱۸/۴۳ کاهش یافته است.
نتیجهگیری: آموزش مبتنی بر ارتقای سلامت معنوی سبب کاهش استرس و احساس تنهایی دانشآموزان نوجوان دختر گردیده است. لذا میتوان با شناسایی دانشآموزانی که در این ابعاد دچار مسئله هستند، با استفاده از این روش آموزشی کمک کرد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |