مجله علمی پژوهان، پاییز، در دست انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
جلال الدین امیری1 
، شقایق ظهیری2 ، سلمان خزایی3 ، زهرا صناعی*4
، شقایق ظهیری2 ، سلمان خزایی3 ، زهرا صناعی*4
1- گروه کودکان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
3- مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4- گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ،zahrasanaei58@yahoo.com
2- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
3- مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4- گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ،
چکیده: (14 مشاهده)
سابقه و هدف: سل همچنان یکی از نگرانیهای عمده سلامت عمومی در سطح جهان است. سل در دوران کودکی و نوجوانی نشاندهنده انتقال مداوم و چالشهای بالینی منحصربه فرد است. این مطالعه با هدف تجزیه و تحلیل ویژگیهای اپیدمیولوژیک و بالینی و روند زمانی موارد سل زیر هجده سال در استان همدان، ایران، طی دورهای دهساله انجام شد.
مواد و روش ها: مطالعهای توصیفی ـ تحلیلیِ گذشتهنگر با استفاده از دادههای ثبت سل استانی از سال ۱۳۹۱ تا ۱۴۰۱ انجام شد. دادههای جمعیتشناختی، بالینی و آزمایشگاهی، ازجمله نوع سل، یافتههای باکتریولوژیکی، نتایج درمان و عوامل خطر، استخراج و تجزیه و تحلیل و روندهای زمانی با استفاده از آزمون روند کوکران ـ آرمیتاژ ارزیابی شدند.
یافتهها: در مجموع، ۳۵ مورد سل کودکان و نوجوانان شناسایی شد. زنان ۵۱/۴ درصد موارد را تشکیل میدادند و ۵۷/۱ درصد در مناطق شهری ساکن بودند. سل خارج ریوی غالب بود (۶۰ درصد) و درگیری غدد لنفاوی شایعترین محل بود (۶۶/۷ درصد). اکثر موارد سل ریوی در ابتدا اسمیر منفی بودند (۵۷/۱ درصد). بااینحال، پس از دو ماه درمان، پنج مورد (۸۳/۳ درصد) از شش مورد اسمیر مثبت به وضعیت اسمیر منفی تبدیل شدند. موفقیت درمان زیاد بود و ۸۰ درصد درمان را تکمیل کردند، ۱۴/۳ درصد از نظر بالینی بهبود یافتند. میزان مرگومیر و موفقنشدن در درمان کم بود (هرکدام ۲/۹ درصد). در طول دوره مطالعه، در بروز سل روند کاهشی قابل توجهی مشاهده شد (۰/۰۵P<).
نتیجهگیری: سل خارج ریوی و نتایج درمانی مطلوب در کودکان و نوجوانان در استان همدان الگوی غالب بود. کاهش قابل توجه در بروز در طول ده سال، نشاندهنده اقدامات مؤثر کنترل سل است. بااینحال، چالشها در تشخیص زودهنگام، ردیابی تماس و مدیریت سل ریوی اسمیر منفی همچنان پابرجاست. در این منطقه برای کاهش بیشتر بار سل کودکان، به نظارت بیشتر و مداخلات هدفمند نیاز است.
مواد و روش ها: مطالعهای توصیفی ـ تحلیلیِ گذشتهنگر با استفاده از دادههای ثبت سل استانی از سال ۱۳۹۱ تا ۱۴۰۱ انجام شد. دادههای جمعیتشناختی، بالینی و آزمایشگاهی، ازجمله نوع سل، یافتههای باکتریولوژیکی، نتایج درمان و عوامل خطر، استخراج و تجزیه و تحلیل و روندهای زمانی با استفاده از آزمون روند کوکران ـ آرمیتاژ ارزیابی شدند.
یافتهها: در مجموع، ۳۵ مورد سل کودکان و نوجوانان شناسایی شد. زنان ۵۱/۴ درصد موارد را تشکیل میدادند و ۵۷/۱ درصد در مناطق شهری ساکن بودند. سل خارج ریوی غالب بود (۶۰ درصد) و درگیری غدد لنفاوی شایعترین محل بود (۶۶/۷ درصد). اکثر موارد سل ریوی در ابتدا اسمیر منفی بودند (۵۷/۱ درصد). بااینحال، پس از دو ماه درمان، پنج مورد (۸۳/۳ درصد) از شش مورد اسمیر مثبت به وضعیت اسمیر منفی تبدیل شدند. موفقیت درمان زیاد بود و ۸۰ درصد درمان را تکمیل کردند، ۱۴/۳ درصد از نظر بالینی بهبود یافتند. میزان مرگومیر و موفقنشدن در درمان کم بود (هرکدام ۲/۹ درصد). در طول دوره مطالعه، در بروز سل روند کاهشی قابل توجهی مشاهده شد (۰/۰۵P<).
نتیجهگیری: سل خارج ریوی و نتایج درمانی مطلوب در کودکان و نوجوانان در استان همدان الگوی غالب بود. کاهش قابل توجه در بروز در طول ده سال، نشاندهنده اقدامات مؤثر کنترل سل است. بااینحال، چالشها در تشخیص زودهنگام، ردیابی تماس و مدیریت سل ریوی اسمیر منفی همچنان پابرجاست. در این منطقه برای کاهش بیشتر بار سل کودکان، به نظارت بیشتر و مداخلات هدفمند نیاز است.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
آمار زیستی و اپیدمیولوژی
دریافت: 1404/6/9 | پذیرش: 1404/6/15
دریافت: 1404/6/9 | پذیرش: 1404/6/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |