مجله علمی پژوهان، بهار، در دست انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.ABADANUMS.REC.1403.057
مطهره موسوی قهفرخی*1 
، سیده آتوسا رمضانی2 ، حدیث براتوند2 ، ساجده سلیمانی2 ، الهه عباسی زاده2 ، باقر پهلوان زاده2 ، مهسا تفضلی2
، سیده آتوسا رمضانی2 ، حدیث براتوند2 ، ساجده سلیمانی2 ، الهه عباسی زاده2 ، باقر پهلوان زاده2 ، مهسا تفضلی2
1- دانشگاه علوم پزشکی آبادان ، motahare_musavi_ghahfarokhi@yahoo.com
2- دانشگاه علوم پزشکی آبادان
2- دانشگاه علوم پزشکی آبادان
چکیده: (14 مشاهده)
سابقه و هدف: سواد سلامت، بهویژه در شکل نوظهور الکترونیک آن، از عوامل تعیینکننده کلیدی در اتخاذ رفتارهای ارتقادهنده سلامت در نوجوانان محسوب میشود. نوجوانی دورهای بحرانی برای شکلگیری عادات مادامالعمر سلامت است. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط سواد سلامت عمومی و الکترونیک با رفتارهای ارتقادهنده سلامت در دختران دبیرستانی شهرستان آبادان در سال 1403 انجام شد.
مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی-تحلیلی، تعداد 214 دانشآموز دختر پایههای دهم تا دوازدهم شهر آبادان با روش نمونهگیری چندمرحلهای انتخاب شدند. دادهها با پرسشنامههای استاندارد سواد سلامت نوجوانان (HELMA)، سواد سلامت الکترونیک (eHEALS) و سبک زندگی ارتقادهنده سلامت (HPLP-II) جمعآوری گردید. تحلیل دادهها با نرمافزارهای SPSS نسخه 27 و AMOS نسخه 24 و با استفاده از آمار توصیفی، آزمونهای تی مستقل، کای-دو و در نهایت رگرسیون لجستیک چند متغیره انجام گرفت.
یافتهها: یافتهها نشان داد سواد سلامت عمومی با کاهش احتمال رفتارهای ارتقادهنده سلامت همراه بود، اما این ارتباط از نظر آماری معنادار نبود. در مقابل، سواد سلامت الکترونیک با افزایش معنادار احتمال انجام رفتارهای ارتقادهنده سلامت مرتبط بود. همچنین انگیزه درونی و علاقه به سلامت بهعنوان پیشبینیکنندههای مستقل رفتارهای ارتقادهنده سلامت شناسایی شدند.
نتیجهگیری: در نوجوانان دختر، سواد سلامت الکترونیک و انگیزه درونی نقش تعیینکنندهتری نسبت به سواد سلامت عمومی در پیشبینی رفتارهای سالم دارند. این یافته لزوم بازنگری در محتوای برنامههای آموزش سلامت مدارس و حرکت از انتقال دانش محض به سمت توانمندسازی دیجیتال و تقویت انگیزش درونی را نشان میدهد.
مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی-تحلیلی، تعداد 214 دانشآموز دختر پایههای دهم تا دوازدهم شهر آبادان با روش نمونهگیری چندمرحلهای انتخاب شدند. دادهها با پرسشنامههای استاندارد سواد سلامت نوجوانان (HELMA)، سواد سلامت الکترونیک (eHEALS) و سبک زندگی ارتقادهنده سلامت (HPLP-II) جمعآوری گردید. تحلیل دادهها با نرمافزارهای SPSS نسخه 27 و AMOS نسخه 24 و با استفاده از آمار توصیفی، آزمونهای تی مستقل، کای-دو و در نهایت رگرسیون لجستیک چند متغیره انجام گرفت.
یافتهها: یافتهها نشان داد سواد سلامت عمومی با کاهش احتمال رفتارهای ارتقادهنده سلامت همراه بود، اما این ارتباط از نظر آماری معنادار نبود. در مقابل، سواد سلامت الکترونیک با افزایش معنادار احتمال انجام رفتارهای ارتقادهنده سلامت مرتبط بود. همچنین انگیزه درونی و علاقه به سلامت بهعنوان پیشبینیکنندههای مستقل رفتارهای ارتقادهنده سلامت شناسایی شدند.
نتیجهگیری: در نوجوانان دختر، سواد سلامت الکترونیک و انگیزه درونی نقش تعیینکنندهتری نسبت به سواد سلامت عمومی در پیشبینی رفتارهای سالم دارند. این یافته لزوم بازنگری در محتوای برنامههای آموزش سلامت مدارس و حرکت از انتقال دانش محض به سمت توانمندسازی دیجیتال و تقویت انگیزش درونی را نشان میدهد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |