مجله علمی پژوهان، تابستان، در دست انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: 140409048245
Ethics code: IR.UMSHA.REC.1404.744
یونس محمدی*1 
، ساناز امیدی2
، ساناز امیدی2
1- دانشگاه علوم پزشکی همدان ، younesmohamadi@gmail.com
2- دانشگاه علوم پزشکی همدان
2- دانشگاه علوم پزشکی همدان
چکیده: (9 مشاهده)
سابقه و هدف: هدف از این مطالعه، بررسی ارتباط بین قرارگیری در معرض آلودگی هوای محیطی در دوران بارداری و خطر سقط خودبهخودی بود. این بررسی به دنبال روشن کردن تأثیر آلودگی هوا بر سلامت بارداری و شناسایی شکافها و نیازهای پژوهشی در این حوزه است.
روشها: پایگاههای اطلاعاتی Web of Science، PubMed و Scopus به صورت نظاممند تا سپتامبر ۲۰۲۵ جستوجو شدند. هیچ محدودیت زمانی یا زبانی اعمال نشد و فهرست منابع مطالعات مرتبط نیز بهصورت دستی بررسی شد. تمامی مطالعات اپیدمیولوژیک مرتبط وارد مرور شدند. ارزیابی کیفیت مطالعات توسط مقیاس Newcastle–Ottawa Scale (NOS) انجام شد.
یافتهها: از میان 2034 مقاله شناساییشده، تعداد ۶58 مقاله تکراری حذف شد. در مرحله اول، 1376 مقاله برای بررسی انتخاب گردید که پس از مرور عنوان و چکیده، 173 مقاله واجد شرایط بررسی کامل بودند. در نهایت، 15 مقاله با معیارهای ورود مطابقت داشتند. بهطور کلی، نتایج این مطالعات نشان داد که قرارگیری در معرض آلایندههای هوا از جمله منوکسید کربن (CO) ، دیاکسید گوگرد(SO₂) ، ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون (PM₂.₅) و ازن (O₃) میتواند با افزایش خطر سقط خودبهخودی همراه باشد.
نتیجهگیری: بین نتایج مطالعات مرورشده ناهمخوانی قابل توجهی وجود دارد؛ با این حال، به نظر میرسد آلودگی هوای محیطی میتواند بهعنوان یک عامل خطر بالقوه برای سقط خودبهخودی در نظر گرفته شود. انجام مطالعات بیشتر برای تأیید این یافتهها ضروری است.
روشها: پایگاههای اطلاعاتی Web of Science، PubMed و Scopus به صورت نظاممند تا سپتامبر ۲۰۲۵ جستوجو شدند. هیچ محدودیت زمانی یا زبانی اعمال نشد و فهرست منابع مطالعات مرتبط نیز بهصورت دستی بررسی شد. تمامی مطالعات اپیدمیولوژیک مرتبط وارد مرور شدند. ارزیابی کیفیت مطالعات توسط مقیاس Newcastle–Ottawa Scale (NOS) انجام شد.
یافتهها: از میان 2034 مقاله شناساییشده، تعداد ۶58 مقاله تکراری حذف شد. در مرحله اول، 1376 مقاله برای بررسی انتخاب گردید که پس از مرور عنوان و چکیده، 173 مقاله واجد شرایط بررسی کامل بودند. در نهایت، 15 مقاله با معیارهای ورود مطابقت داشتند. بهطور کلی، نتایج این مطالعات نشان داد که قرارگیری در معرض آلایندههای هوا از جمله منوکسید کربن (CO) ، دیاکسید گوگرد(SO₂) ، ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون (PM₂.₅) و ازن (O₃) میتواند با افزایش خطر سقط خودبهخودی همراه باشد.
نتیجهگیری: بین نتایج مطالعات مرورشده ناهمخوانی قابل توجهی وجود دارد؛ با این حال، به نظر میرسد آلودگی هوای محیطی میتواند بهعنوان یک عامل خطر بالقوه برای سقط خودبهخودی در نظر گرفته شود. انجام مطالعات بیشتر برای تأیید این یافتهها ضروری است.
نوع مطالعه: مقالات مروری نظام مند |
موضوع مقاله:
آمار زیستی و اپیدمیولوژی
دریافت: 1405/2/27 | پذیرش: 1405/3/13
دریافت: 1405/2/27 | پذیرش: 1405/3/13
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
حق تالیف (کپی رایت) برای مولفان محفوظ است.
صاحب امتیاز: دانشگاه علوم پزشکی همدانناشر: انتشارات دانشگاه علوم پزشکی همدان
شماره تماس مجله: 08138380090
شماره تماس ناشر: 08138382022
ایمیل: psj@umsha.ac.ir
