دوره 15، شماره 3 - ( مجله علمی پژوهان،بهار 1396 )                   جلد 15 شماره 3 صفحات 51-56 | برگشت به فهرست نسخه ها
1- دانشجوی دکترای تخصصی، گروه کاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
2- کارشناسی ارشد، گروه ارتوز و پروتز، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
3- کارشناسی کاردرمانی، گروه کاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4- استادیار، گروه کاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران ، n-fahimi@uswr.ac.ir
چکیده:   (490 مشاهده)

مقدمه: از مهمترین مواردی که در اندام فوقانی افراد مبتلا به سکته مغزی دچار تغییر می­ شود، قدرت گرفتن و توان عضلات می­ باشد. تاثیر استفاده از انواع اسپلینت جهت کاهش توان عضلات و افزایش قدرت در افراد مبتلا به سکته مغزی، قابل توجه است. هدف از این تحقیق تعیین اثر اسپلینت ولار نئوپرنی دست بر گرفتن قدرتی و اسپاستی سیته یک فرد مبتلا به سکته مغزی بود.

روش­ کار: در این پژوهش اسپلینت ولار نئوپرنی دست در فرد مبتلا به سکته مغزی به مدت 10 هفته روزی 8.5 ساعت مورد استفاده قرار گرفت. ارزیابی­ ها شامل اسپاستیسیته و گرفتن قدرتی با استفاده از مقیاس اشورث و داینامومتر و هفته ای یک بار بود.

یافته­ ها: مقدار عددی برای گرفتن قدرتی بدون اسپلینت در ابتدای مطالعه 0.53 کیلوگرم و در انتهای جلسه دهم ارزیابی، 3.03 کیلوگرم بدست آمد. همچنین مقدار عددی گرفتن قدرتی با پوشیدن اسپلینت در ابتدای مطالعه 0.1 و در انتهای جلسه دهم 2.5 بدست آمد. اختلاف مقادیر بدست آمده از جلسه اول تا دهم نشان می­ دهد، پوشیدن اسپلینت تاثیر معناداری در افزایش مقدار گرفتن قدرتی داشته است. تغییر در میزان اسپاستیسیته قبل و بعد از استفاده از اسپلینت ولار نیز از 5 به 3، تغییری قابل توجه می باشد.

نتیجه­ گیری: نتایج حاصل از این مطالعه درباره استفاده از اسپلینت ولار نئوپرنی بر گرفتن قدرتی و میزان اسپاستی سیته تغییرات قابل توجهی را در موارد اندازه گیری شده نشان داد که نتایج حاکی از اثر مثبت اسپلینت مد نظر در فرد مورد مطالعه بود.

متن کامل [PDF 530 kb]   (36 دریافت)    
نوع مطالعه: گزارش كوتاه | موضوع مقاله: توانبخشی
دریافت: ۱۳۹۵/۵/۲۱ | پذیرش: ۱۳۹۵/۱۱/۴ | انتشار: ۱۳۹۶/۴/۱۲