سابقه و هدف: با افزایش سن، طول و پیچیدگی ساختار هجایی در گفته­ های کودکان افزایش می­ یابد. با توجه به نقش مهم و تعیین­ کننده هجا در فرآیند گفتار، اجرای مطالعات رشدی روی اکتساب هجا در کودکان ضروری است. هدف از مطالعه حاضر، تعیین روند رشد و اکتساب ساختار هجایی و توزیع الگوی هجایی کودکان ترکی­ آذری زبان است.
مواد و روش‌‌ها: در این مطالعه طولی، 11پسر و 6 دختر آذری زبان به روش نمونه ­گیری خوشه ­ای انتخاب و به مدت 6 ماه  از 18 تا 24 ماهگی پیگیری شدند. برای ثبت واژگان بیانی کودکان از برگه ثبت واژگان محقق ساخته، فهرست واژگان و اجرای بازی کلامی استفاده شد. بعد از گردآوری لیست واژگان هر کودک، واژگان هدف براساس تعداد هجا و ساختار هجایی طبقه ­بندی شدند. تحلیل داده­ ها با استفاده از آمار توصیفی صورت گرفت.
یافته‌ها: در 18و 19 ماهگی 67 درصد واژگان بیانی کودکان تک­ هجایی، 24 درصد دو هجایی و 9 درصد بیشتر از دو هجا بودند. بیشترین میزان تولید الگوی هجایی برای تک­ هجایی CVC (36%) و برای دوهجایی CVCV (52%) بود. با افزایش سن توزیع الگوهای هجایی تغییر کرده و پیچیده ­تر شدند. در این دو ماه میزان استفاده از هجاهای باز 35% و هجاهای بسته 65% بود؛ با افزایش سن همین نسبت ثابت بود.
نتیجه‌گیری: کودکان همخوان­ های پایانه را قبل از اینکه تمایز طول واکه را کسب کنند، تولید می­ کردند. هجاهای بسته زودتر از طول واکه، و همخوان­ های گرفته در جایگاه پایانه هجا قبل از همخوان­ های رسا فرا گرفته شدند. ابتدا کودکان قادر به تمایز طول واکه نبودند، ولی با افزایش سن بازنمایی واکه ­های کشیده و کوتاه را نشان دادند.