دوره 13، شماره 3 - ( مجله علمی پژوهان، بهار 1394 )                   جلد 13 شماره 3 صفحات 15-22 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، رودهن، ایران ، zomorod780@yahoo.com
2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد ملارد، ملارد، ایران
چکیده:   (6899 مشاهده)

مقدمه: مطالعه عوامل موثر بر پیشرفت یا عملکرد تحصیلی نسبتا پیچیده است زیرا این مفهوم ابعاد گسترده ای دارد که هم عوامل محیطی و هم عوامل درون فردی بر آن اثر می گذارند. دو عامل موثر در پیشرفت تحصیلی، هوش هیجانی و انگیزش پیشرفت می باشد. این مطالعه با هدف پیش بینی پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن بر اساس هوش هیجانی و انگیزش پیشرفت در آنان در سال 1392 انجام شد.

روش کار: این مطالعه توصیفی_تحلیلی از نوع مقطعی است. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای 376 نفر از دانشجویان دختر و پسر مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن که در سال تحصیلی 1392_1391 مشغول به تحصیل بودند، انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه انگیزش پیشرفت هرمنس و آزمون هوش هیجانی برادبری_گریوز بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل رگرسیون چندگانه توسط نرم افزار SPSS ویرایش 21 استفاده گردید.

یافته ها: نتایج نشان داد بین هوش هیجانی و انگیزش پیشرفت با متغیر پیشرفت تحصیلی در دانشجویان همبستگی معنادار وجود دارد (P<0.01). در دختران تنها رابطه بین انگیزش پیشرفت با متغیر پیشرفت تحصیلی معنادار است حال آنکه در پسران، همبستگی هر دو متغیر هوش هیجانی و انگیزش پیشرفت با متغیر پیشرفت تحصیلی معنادار است (P<0.01). نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که انگیزش پیشرفت می تواند پیشرفت تحصیلی را در دانشجویان به صورت معناداریپیش بینی نماید (P<0.001). اما هوش هیجانی نتوانست پیشرفت تحصیلی را پیش بینی نماید (P=0.423)

نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که بر اساس انگیزه پیشرفت، می توان پیشرفت تحصیلی دانشجویان پیش بینی نمود. لذا توجه و تقویت انگیزه پیشرفت در کنار سایر عوامل تاثیر گذار در پیشرفت تحصیلی دانشجویان می تواند باعث افزایش میزان عملکرد آنان شود.

متن کامل [PDF 557 kb]   (4146 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی و روانپزشکی
دریافت: 1393/9/25 | پذیرش: 1393/11/24 | انتشار: 1393/11/24

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.