Pajouhan Scientific Journal

fa بررسی وضعیت اختلالات اضطرابی کودکان 12-6 سال بعد از دوران پاندمی کووید - 19 شهر گرگان Investigating the State of Anxiety Disorders in Children Aged 6-12 Years after the COVID-19 Pandemic, Gorgan City روانشناسی و روانپزشکی Psychology and Psychiatry مقاله پژوهشي Research Article <div class="rounded" style="background:#eeeeee; border:1px solid #cccccc; padding:5px 10px; text-align:justify">سابقه و هدف: کودکان یکی از گروه های آسیب پذیر جامعه در دوران پاندمی کووید-۱۹ بوده اند. اگرچه کودکان در مقایسه با بزرگسالان کمتر شکل شدیدی از بیماری را نشان داده‌اند، اما ناآگاهی و ترس از این بیماری منجر به بروز مشکلات جدی مانند اختلال اضطرابی، افسردگی و استرس پس از آسیب شده است. هدف از پژوهش حاضر تعیین وضعیت اختلالات اضطرابی در کودکان ۱۲-۶ سال بعد از دوران پاندمی کوید ۱۹، در شهر گرگان است. مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع مقطعی بوده است که با مشارکت ۴۹۰ نفر بیمار مراجعه‌کننده به درمانگاه بیمارستان طالقانی و دو مطب خصوصی از متخصصین اطفال گرگان انجام پذیرفته است. داده‌های مطالعه با استفاده از مقیاس استاندارد اضطراب کودکان اسپنس (SCAS) جمع‌آوری شده است. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۱۸ و آزمون تی مستقل و آنالیز واریانس یک‌طرفه تجزیه‌و‌تحلیل شده‌اند. سطح معناداری کمتر از ۰/۰۵ در نظر گرفته شده است. یافته‌ها: میانگین سنی کودکان ۱/۵۱±۸/۷۲ سال بوده‌اند و ۲۵۷ (۵۲/۴ درصد) نفر از آن‌ها پسر بوده‌اند. میانگین نمره اضطراب ۱۲/۰۸±۱۹/۷۸ بوده است. خرده‌مقیاس ترس از آسیب فیزیکی (۳/۰۷±۴/۷۱) و اضطراب جدایی (۳/۶۱±۴/۸۸) دارای بالاترین نمره بین ابعاد اختلال اضطرابی بوده‌اند. دختران نسبت به پسران نمره اضطراب بیشتری داشته‌اند (۰/۰۰۱=p). بین سابقه ابتلا به کووید-۱۹ (۰/۶۸۹=p) و مرگ در اثر کووید (۰/۱۷۶=p) و نمره اضطراب ارتباط آماری معناداری مشاهده نشده است. درکودکان مقطع پیش‌دبستانی اختلال اضطرابی بالاتری بوده است (۰/۰۵>p). بین سطح تحصیلات پدر و مادر و شغل پدر با نمره کل اضطراب ارتباط آماری معناداری وجود داشته است (۰/۰۵>p). بین شغل مادر و اختلال اضطرابی ارتباط آماری معناداری وجود نداشته است (۰/۱۳۶=p). نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌ها، عوامل اجتماعی و فرهنگی خانواده دارای نقش بسزایی در اضطراب کودکان است؛ بنابراین، لازم است تا آموزش‌های والدین جهت پیشگیری از ابتلای کودکان به اضطراب، مد نظر سیاست‌گذاران حوزه سلامت قرار گیرد.</div> <div class="rounded" style="background: rgb(238, 238, 238); border: 1px solid rgb(204, 204, 204); padding: 5px 10px; text-align: justify;">Background and Objectives: Children were one of the vulnerable groups in society during the COVID-19 pandemic. Although children showed less severe form of the disease compared to adults, ignorance and fear of this disease lead to serious problems, such as anxiety disorder, depression, and post-traumatic stress. The purpose of this research is to investigate the state of anxiety disorders in children aged 6-12 years after the COVID-19 pandemic in Gorgan City. Materials and Methods: The present cross-sectional study was conducted with a descriptive-analytical approach conducted on 490 patients who referred to the Taleghani Hospital clinic and two private practices of pediatricians in Gorgan. The required data for the study were collected using the standard Spence Children's Anxiety Scale. Data were analyzed in SPSS version 18 software using independent t-test and one-way analysis of variance. A significance level was considered at less than 0.05. Results: The mean age of the children was 8.72 ± 1.51 years, and 257 (52.4%) of them were boys. The mean anxiety score was 19.78 ± 12.08. The subscale of fear of physical harm (4.71±3.07) and separation anxiety (4.88±3.61) obtained the highest scores among the dimensions of anxiety disorder. Girls had a higher anxiety score than boys (P=0.001). No significant statistical relationship was observed between history of infection with COVID-19 (P=0.689) and death due to COVID-19 (P=0.176) and anxiety score. Anxiety disorders were higher in preschool children (P<0.05). There was a statistically significant relationship between the parents' education level and the father's occupation and the total anxiety score (P<0.05). There was no statistically significant relationship between mother's occupation and anxiety disorder (P=0.136). Conclusion: According to the findings, the social and cultural factors of the family have a significant role in children's anxiety; therefore, it is necessary to consider the education of parents in order to prevent children from suffering from anxiety.</div> کووید-19, اختلال اضطرابی, کودکان, گرگان Anxiety disorder, Children, COVID-19, Gorgan 267 278 http://psj.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1161-3&slc_lang=fa&sid=1 Firoozeh Derakhshanpour فیروزه درخشانپور dr.derakhshanpoor@gmail.com 100319475328460015753 100319475328460015753 No Department of Psychiatry, Golestan Research Center of Psychiatry, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات روانپزشکی گلستان، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران Nesa Alipour نسا علیپور nesaalipur@yahoo.com 100319475328460015754 100319475328460015754 No Golestan Research Center of Psychiatry, Faculty of Medicine, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran مرکز تحقیقات روانپزشکی گلستان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران Amir Maghsoudloo Nejad امیر مقصودلونژاد amir.maghsoudloo.23@gmail.com 100319475328460015755 100319475328460015755 Yes Department of Psychiatry, Golestan Research Center of Psychiatry, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات روانپزشکی گلستان، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران