1- مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علومپزشکی کردستان، سنندج، ایران
2- گروه سیاستگذاری سلامت، مرکز تحقیقات ارتقای سلامت، دانشگاه علومپزشکی ایران، تهران، ایران
3- گروه کودکان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علومپزشکی کردستان، سنندج، ایران
4- مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علومپزشکی کردستان، سنندج، ایران & واحد آموزش و ارتقای سلامت، معاونت بهداشتی، دانشگاه علومپزشکی کردستان، سنندج، ایران ، mahmoodihassan115@gmail.com
چکیده: (464 مشاهده)
سابقه و هدف: این مطالعه با هدف بررسی چشمانداز نمونهای از متخصّصان مراقبتهای بهداشتی درمورد راهکارهای بهبود مراقبت از کودکانِ دارای معلولیت در ایران است.
مواد و روش ها: روش ششمرحلهای Q برای پیشبینی نظاممند دیدگاههای متفاوت ۱۵ متخصّص سلامت شاغل در ایران به کار گرفته شد.
یافتهها: تجزیهوتحلیل دیدگاه شرکتکنندگان در مطالعه (مرتب Q) به یک راهحل پنجعاملی (که ۶۲ درصد از واریانس کل را به خود اختصاص میدهد) برای تأیید راهکارهای بهبود مراقبت از کودکانِ دارای معلولیت در ایران منجر شد. پنج عاملِ بیمه، خدمات سلامت و حمایتهای اجتماعی و زیرساختی (۲۴%)، حمایتهای مالی، آموزشی، اجتماعی از خانوادهها و کودکانِ دارای معلولیت (۱۱%)، پاسخگویی به نیازهای مرتبط با مراقبتهای جسمانی و حمایت سازمانهای محلّی از نیازهای کودکان معلول (۱۰%)، تسهیل دسترسی به خدمات حملونقل عمومی، رفاهی و ورزشی (۹%) و مهارتهای زندگی و اجتماعی و تسهیل ارائه خدمات (۸%) از دیدگاه متخصّصان شناسایی شدند که درمجموع ۶۲ درصد واریانس را تبیین کردند.
نتیجهگیری: راهکارهای بهبود مراقبت از کودکانِ دارای معلولیت شناساییشده نشاندهنده حوزههایی است که باید در مداخلات برای تسهیل اجرای موفقیتآمیز حمایتهای مالی، آموزشی، اجتماعی از خانوادهها و کودکانِ دارای معلولیت، پاسخگویی به نیازهای مرتبط با مراقبتهای جسمانی و حمایت سازمانهای محلّی از نیازهای کودکان معلول، تسهیل دسترسی به خدمات حملونقل عمومی، رفاهی و ورزشی و مهارتهای زندگی و اجتماعی و تسهیل ارائه خدمات نیازهای کودکانِ دارای معلولیت در ایران و سایر کشورهای درحالتوسعه متمرکز شوند.
نوع مطالعه:
مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
توانبخشی دریافت: 1403/9/1 | پذیرش: 1403/9/29