مجله علمی پژوهان، تابستان، در دست انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
حمیدرضا شکفته1 
، مریم مقیمیان*2 ، نرگس صادقی1
، مریم مقیمیان*2 ، نرگس صادقی1
1- واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی
2- واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی ،Maryam.moghimian@iau.ac.ir
2- واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی ،
چکیده: (9 مشاهده)
زمینه و هدف: یکی از مشکلات پسران نوجوان که روند آموزش و پرورش آنها تاثیرگذار بوده، امید به آینده است که انگیزه یادگیری را کاهشمیدهد. از راهکارهایی که فرد می آموزد در لحظه زندگیکند و با امید از آن لذتببرد، ذهنآگاهی است. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر تمرینات ذهنآگاهی نوجوانمحور بر خوشبینی، بدبینی و امید بهآینده پسران انجامشد.
مواد و روش ها: یک مطالعه نیمهتجربی روی پسران متوسطه اول دو مدرسه منتخب لارستان انجامشد.60 دانشآموز واجد شرایط، بهصورت خوشهای از دو مدرسه انتخاب و با قرعهکشی بهطور مساوی به دو گروه مداخله و کنترل تخصیص یافتند. ابزارهای گردآوری داده فرم مشخصات جمعیتشناختی و پرسشنامه امید در نوجوانان جینروا بود که قبل و یکماه بعد از مطالعه تکمیلگردید. در گروه مداخله، تمرینات ذهنآگاهی بوردیک، طی 8 جلسه گروهی یک ساعته اجراشد. گروه کنترل مداخلهای دریافتنکرد. تجزیهوتحلیل دادهها با آزمونهای توصیفی و استنباطی در نرمافزار SPSS نسخه 21 انجامشد.
یافته ها: توزیع فراوانی نمونهها در دو گروه یکسانبود. در گروه مداخله میانگین نمره امیدواری در همه حیطهها قبل و بعد از ذهن آگاهی بهترتیب 44/6±00/59 و 06/5±10/63 بود که تفاوت معنادارداشت (001/0p < )، اما در گروه کنترل این میانگین، 03/4±33/58 و 97/4±58 بود که اخنلاف، معنادار نبود (371/0p = ). در گروه مداخله پس از تمرینات، میانگین نمره امیدواری در مقایسه با گروه کنترل اختلاف معنادارداشت (001/0p < ) .
نتیجه گیری: این مطالعه نتایج قابل تاملی را درخصوص تاثیر تمرینات ذهنآگاهی بر خوشبینی، بدبینی و امید به آینده پسران نشانمیدهد که میتواند به رفع شکاف تعامل تعلیم و پرورش کمککند. پیشنهادمیشود ذهنآگاهی در آموزشهای تربیتی مدارس مورد توجه قرارگیرد.
مواد و روش ها: یک مطالعه نیمهتجربی روی پسران متوسطه اول دو مدرسه منتخب لارستان انجامشد.60 دانشآموز واجد شرایط، بهصورت خوشهای از دو مدرسه انتخاب و با قرعهکشی بهطور مساوی به دو گروه مداخله و کنترل تخصیص یافتند. ابزارهای گردآوری داده فرم مشخصات جمعیتشناختی و پرسشنامه امید در نوجوانان جینروا بود که قبل و یکماه بعد از مطالعه تکمیلگردید. در گروه مداخله، تمرینات ذهنآگاهی بوردیک، طی 8 جلسه گروهی یک ساعته اجراشد. گروه کنترل مداخلهای دریافتنکرد. تجزیهوتحلیل دادهها با آزمونهای توصیفی و استنباطی در نرمافزار SPSS نسخه 21 انجامشد.
یافته ها: توزیع فراوانی نمونهها در دو گروه یکسانبود. در گروه مداخله میانگین نمره امیدواری در همه حیطهها قبل و بعد از ذهن آگاهی بهترتیب 44/6±00/59 و 06/5±10/63 بود که تفاوت معنادارداشت (001/0p < )، اما در گروه کنترل این میانگین، 03/4±33/58 و 97/4±58 بود که اخنلاف، معنادار نبود (371/0p = ). در گروه مداخله پس از تمرینات، میانگین نمره امیدواری در مقایسه با گروه کنترل اختلاف معنادارداشت (001/0p < ) .
نتیجه گیری: این مطالعه نتایج قابل تاملی را درخصوص تاثیر تمرینات ذهنآگاهی بر خوشبینی، بدبینی و امید به آینده پسران نشانمیدهد که میتواند به رفع شکاف تعامل تعلیم و پرورش کمککند. پیشنهادمیشود ذهنآگاهی در آموزشهای تربیتی مدارس مورد توجه قرارگیرد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
حق تالیف (کپی رایت) برای مولفان محفوظ است.
صاحب امتیاز: دانشگاه علوم پزشکی همدانناشر: انتشارات دانشگاه علوم پزشکی همدان
شماره تماس مجله: 08138380090
شماره تماس ناشر: 08138382022
ایمیل: psj@umsha.ac.ir
