مجله علمی پژوهان، تابستان، در دست انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.MUI.NUREMA.REC.1400.183
1- ، aziiimehchaboki@gmail.com
چکیده: (10 مشاهده)
چکیده
سابقه و هدف: دوران پس از زایمان یکی از حساسترین مقاطع سلامت مادر و نوزاد است و شیردهی موفق، شاخصی مهم از سلامت این دوره محسوب میشود. آغاز و تداوم لاکتوژنز وابسته به عملکرد هماهنگ محور هیپوتالاموس-هیپوفیز و ترشح هورمونهای پرولاکتین و اکسیتوسین است. عوامل روانشناختی نظیر استرس و اضطراب میتوانند با اختلال در این مسیرها، بر شیردهی تأثیر منفی بگذارند. اوریکولوتراپی بهعنوان یک مداخله غیردارویی و کمعارضه، از طریق تحریک نقاط خاص گوش خارجی میتواند با تعدیل مسیرهای نورواندوکرین و کاهش استرس مادر، پیامدهای شیردهی را بهبود بخشد. هدف این مطالعه بررسی تأثیر اوریکولوتراپی بر الگوی شیردهی مادران تازهزایمانکرده بود.
مواد و روش ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفیشده بر روی ۱۰۶ مادر واجد شرایط با زایمان طبیعی انجام شد. شرکتکنندگان بهصورت تصادفی با روش بلوکه تصادفی دوتایی در دو گروه مداخله (اوریکولوتراپی) و کنترل قرار گرفتند. مداخله شامل تحریک نقاط مشخص گوش با سیدهای گیاهی طی زایمان و ادامه فشاردهی منظم به مدت ۱۰ روز پس از زایمان بود. الگوی شیردهی مادران در ۲۴ ساعت و روز دهم پس از زایمان از طریق مشاهده و مصاحبه ارزیابی شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS و آزمونهای آماری مناسب تحلیل گردید.
یافته ها: دو گروه از نظر ویژگیهای دموگرافیک و بالینی اولیه متوازن بودند (05/0<p). نوع شیردهی طی ۲۴ ساعت (403/0=p) و روز دهم (521/0=p) پس از زایمان بین دو گروه تفاوت معناداری نداشت. با این حال، میانگین دفعات شیردهی در روز دهم پس از زایمان در گروه مداخله بهطور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود (09/3 ± 06/13 در برابر 38/3 ± 60/11; 008/0=p).
نتیجهگیری: اوریکولوتراپی تأثیری بر نوع شیردهی نداشت، اما میتواند دفعات شیردهی را در روزهای ابتدایی پس از زایمان افزایش دهد و بهعنوان یک مداخله مکمل ایمن و مقرونبهصرفه در ارتقای شیردهی مورد توجه قرار گیرد.
چکیده
سابقه و هدف: دوران پس از زایمان یکی از حساسترین مقاطع سلامت مادر و نوزاد است و شیردهی موفق، شاخصی مهم از سلامت این دوره محسوب میشود. آغاز و تداوم لاکتوژنز وابسته به عملکرد هماهنگ محور هیپوتالاموس-هیپوفیز و ترشح هورمونهای پرولاکتین و اکسیتوسین است. عوامل روانشناختی نظیر استرس و اضطراب میتوانند با اختلال در این مسیرها، بر شیردهی تأثیر منفی بگذارند. اوریکولوتراپی بهعنوان یک مداخله غیردارویی و کمعارضه، از طریق تحریک نقاط خاص گوش خارجی میتواند با تعدیل مسیرهای نورواندوکرین و کاهش استرس مادر، پیامدهای شیردهی را بهبود بخشد. هدف این مطالعه بررسی تأثیر اوریکولوتراپی بر الگوی شیردهی مادران تازهزایمانکرده بود.
مواد و روش ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفیشده بر روی ۱۰۶ مادر واجد شرایط با زایمان طبیعی انجام شد. شرکتکنندگان بهصورت تصادفی با روش بلوکه تصادفی دوتایی در دو گروه مداخله (اوریکولوتراپی) و کنترل قرار گرفتند. مداخله شامل تحریک نقاط مشخص گوش با سیدهای گیاهی طی زایمان و ادامه فشاردهی منظم به مدت ۱۰ روز پس از زایمان بود. الگوی شیردهی مادران در ۲۴ ساعت و روز دهم پس از زایمان از طریق مشاهده و مصاحبه ارزیابی شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS و آزمونهای آماری مناسب تحلیل گردید.
یافته ها: دو گروه از نظر ویژگیهای دموگرافیک و بالینی اولیه متوازن بودند (05/0<p). نوع شیردهی طی ۲۴ ساعت (403/0=p) و روز دهم (521/0=p) پس از زایمان بین دو گروه تفاوت معناداری نداشت. با این حال، میانگین دفعات شیردهی در روز دهم پس از زایمان در گروه مداخله بهطور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود (09/3 ± 06/13 در برابر 38/3 ± 60/11; 008/0=p).
نتیجهگیری: اوریکولوتراپی تأثیری بر نوع شیردهی نداشت، اما میتواند دفعات شیردهی را در روزهای ابتدایی پس از زایمان افزایش دهد و بهعنوان یک مداخله مکمل ایمن و مقرونبهصرفه در ارتقای شیردهی مورد توجه قرار گیرد.
چکیده
سابقه و هدف: دوران پس از زایمان یکی از حساسترین مقاطع سلامت مادر و نوزاد است و شیردهی موفق، شاخصی مهم از سلامت این دوره محسوب میشود. آغاز و تداوم لاکتوژنز وابسته به عملکرد هماهنگ محور هیپوتالاموس-هیپوفیز و ترشح هورمونهای پرولاکتین و اکسیتوسین است. عوامل روانشناختی نظیر استرس و اضطراب میتوانند با اختلال در این مسیرها، بر شیردهی تأثیر منفی بگذارند. اوریکولوتراپی بهعنوان یک مداخله غیردارویی و کمعارضه، از طریق تحریک نقاط خاص گوش خارجی میتواند با تعدیل مسیرهای نورواندوکرین و کاهش استرس مادر، پیامدهای شیردهی را بهبود بخشد. هدف این مطالعه بررسی تأثیر اوریکولوتراپی بر الگوی شیردهی مادران تازهزایمانکرده بود.
مواد و روش ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفیشده بر روی ۱۰۶ مادر واجد شرایط با زایمان طبیعی انجام شد. شرکتکنندگان بهصورت تصادفی با روش بلوکه تصادفی دوتایی در دو گروه مداخله (اوریکولوتراپی) و کنترل قرار گرفتند. مداخله شامل تحریک نقاط مشخص گوش با سیدهای گیاهی طی زایمان و ادامه فشاردهی منظم به مدت ۱۰ روز پس از زایمان بود. الگوی شیردهی مادران در ۲۴ ساعت و روز دهم پس از زایمان از طریق مشاهده و مصاحبه ارزیابی شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS و آزمونهای آماری مناسب تحلیل گردید.
یافته ها: دو گروه از نظر ویژگیهای دموگرافیک و بالینی اولیه متوازن بودند (05/0<p). نوع شیردهی طی ۲۴ ساعت (403/0=p) و روز دهم (521/0=p) پس از زایمان بین دو گروه تفاوت معناداری نداشت. با این حال، میانگین دفعات شیردهی در روز دهم پس از زایمان در گروه مداخله بهطور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود (09/3 ± 06/13 در برابر 38/3 ± 60/11; 008/0=p).
نتیجهگیری: اوریکولوتراپی تأثیری بر نوع شیردهی نداشت، اما میتواند دفعات شیردهی را در روزهای ابتدایی پس از زایمان افزایش دهد و بهعنوان یک مداخله مکمل ایمن و مقرونبهصرفه در ارتقای شیردهی مورد توجه قرار گیرد.
سابقه و هدف: دوران پس از زایمان یکی از حساسترین مقاطع سلامت مادر و نوزاد است و شیردهی موفق، شاخصی مهم از سلامت این دوره محسوب میشود. آغاز و تداوم لاکتوژنز وابسته به عملکرد هماهنگ محور هیپوتالاموس-هیپوفیز و ترشح هورمونهای پرولاکتین و اکسیتوسین است. عوامل روانشناختی نظیر استرس و اضطراب میتوانند با اختلال در این مسیرها، بر شیردهی تأثیر منفی بگذارند. اوریکولوتراپی بهعنوان یک مداخله غیردارویی و کمعارضه، از طریق تحریک نقاط خاص گوش خارجی میتواند با تعدیل مسیرهای نورواندوکرین و کاهش استرس مادر، پیامدهای شیردهی را بهبود بخشد. هدف این مطالعه بررسی تأثیر اوریکولوتراپی بر الگوی شیردهی مادران تازهزایمانکرده بود.
مواد و روش ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفیشده بر روی ۱۰۶ مادر واجد شرایط با زایمان طبیعی انجام شد. شرکتکنندگان بهصورت تصادفی با روش بلوکه تصادفی دوتایی در دو گروه مداخله (اوریکولوتراپی) و کنترل قرار گرفتند. مداخله شامل تحریک نقاط مشخص گوش با سیدهای گیاهی طی زایمان و ادامه فشاردهی منظم به مدت ۱۰ روز پس از زایمان بود. الگوی شیردهی مادران در ۲۴ ساعت و روز دهم پس از زایمان از طریق مشاهده و مصاحبه ارزیابی شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS و آزمونهای آماری مناسب تحلیل گردید.
یافته ها: دو گروه از نظر ویژگیهای دموگرافیک و بالینی اولیه متوازن بودند (05/0<p). نوع شیردهی طی ۲۴ ساعت (403/0=p) و روز دهم (521/0=p) پس از زایمان بین دو گروه تفاوت معناداری نداشت. با این حال، میانگین دفعات شیردهی در روز دهم پس از زایمان در گروه مداخله بهطور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود (09/3 ± 06/13 در برابر 38/3 ± 60/11; 008/0=p).
نتیجهگیری: اوریکولوتراپی تأثیری بر نوع شیردهی نداشت، اما میتواند دفعات شیردهی را در روزهای ابتدایی پس از زایمان افزایش دهد و بهعنوان یک مداخله مکمل ایمن و مقرونبهصرفه در ارتقای شیردهی مورد توجه قرار گیرد.
چکیده
سابقه و هدف: دوران پس از زایمان یکی از حساسترین مقاطع سلامت مادر و نوزاد است و شیردهی موفق، شاخصی مهم از سلامت این دوره محسوب میشود. آغاز و تداوم لاکتوژنز وابسته به عملکرد هماهنگ محور هیپوتالاموس-هیپوفیز و ترشح هورمونهای پرولاکتین و اکسیتوسین است. عوامل روانشناختی نظیر استرس و اضطراب میتوانند با اختلال در این مسیرها، بر شیردهی تأثیر منفی بگذارند. اوریکولوتراپی بهعنوان یک مداخله غیردارویی و کمعارضه، از طریق تحریک نقاط خاص گوش خارجی میتواند با تعدیل مسیرهای نورواندوکرین و کاهش استرس مادر، پیامدهای شیردهی را بهبود بخشد. هدف این مطالعه بررسی تأثیر اوریکولوتراپی بر الگوی شیردهی مادران تازهزایمانکرده بود.
مواد و روش ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفیشده بر روی ۱۰۶ مادر واجد شرایط با زایمان طبیعی انجام شد. شرکتکنندگان بهصورت تصادفی با روش بلوکه تصادفی دوتایی در دو گروه مداخله (اوریکولوتراپی) و کنترل قرار گرفتند. مداخله شامل تحریک نقاط مشخص گوش با سیدهای گیاهی طی زایمان و ادامه فشاردهی منظم به مدت ۱۰ روز پس از زایمان بود. الگوی شیردهی مادران در ۲۴ ساعت و روز دهم پس از زایمان از طریق مشاهده و مصاحبه ارزیابی شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS و آزمونهای آماری مناسب تحلیل گردید.
یافته ها: دو گروه از نظر ویژگیهای دموگرافیک و بالینی اولیه متوازن بودند (05/0<p). نوع شیردهی طی ۲۴ ساعت (403/0=p) و روز دهم (521/0=p) پس از زایمان بین دو گروه تفاوت معناداری نداشت. با این حال، میانگین دفعات شیردهی در روز دهم پس از زایمان در گروه مداخله بهطور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود (09/3 ± 06/13 در برابر 38/3 ± 60/11; 008/0=p).
نتیجهگیری: اوریکولوتراپی تأثیری بر نوع شیردهی نداشت، اما میتواند دفعات شیردهی را در روزهای ابتدایی پس از زایمان افزایش دهد و بهعنوان یک مداخله مکمل ایمن و مقرونبهصرفه در ارتقای شیردهی مورد توجه قرار گیرد.
چکیده
سابقه و هدف: دوران پس از زایمان یکی از حساسترین مقاطع سلامت مادر و نوزاد است و شیردهی موفق، شاخصی مهم از سلامت این دوره محسوب میشود. آغاز و تداوم لاکتوژنز وابسته به عملکرد هماهنگ محور هیپوتالاموس-هیپوفیز و ترشح هورمونهای پرولاکتین و اکسیتوسین است. عوامل روانشناختی نظیر استرس و اضطراب میتوانند با اختلال در این مسیرها، بر شیردهی تأثیر منفی بگذارند. اوریکولوتراپی بهعنوان یک مداخله غیردارویی و کمعارضه، از طریق تحریک نقاط خاص گوش خارجی میتواند با تعدیل مسیرهای نورواندوکرین و کاهش استرس مادر، پیامدهای شیردهی را بهبود بخشد. هدف این مطالعه بررسی تأثیر اوریکولوتراپی بر الگوی شیردهی مادران تازهزایمانکرده بود.
مواد و روش ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفیشده بر روی ۱۰۶ مادر واجد شرایط با زایمان طبیعی انجام شد. شرکتکنندگان بهصورت تصادفی با روش بلوکه تصادفی دوتایی در دو گروه مداخله (اوریکولوتراپی) و کنترل قرار گرفتند. مداخله شامل تحریک نقاط مشخص گوش با سیدهای گیاهی طی زایمان و ادامه فشاردهی منظم به مدت ۱۰ روز پس از زایمان بود. الگوی شیردهی مادران در ۲۴ ساعت و روز دهم پس از زایمان از طریق مشاهده و مصاحبه ارزیابی شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS و آزمونهای آماری مناسب تحلیل گردید.
یافته ها: دو گروه از نظر ویژگیهای دموگرافیک و بالینی اولیه متوازن بودند (05/0<p). نوع شیردهی طی ۲۴ ساعت (403/0=p) و روز دهم (521/0=p) پس از زایمان بین دو گروه تفاوت معناداری نداشت. با این حال، میانگین دفعات شیردهی در روز دهم پس از زایمان در گروه مداخله بهطور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود (09/3 ± 06/13 در برابر 38/3 ± 60/11; 008/0=p).
نتیجهگیری: اوریکولوتراپی تأثیری بر نوع شیردهی نداشت، اما میتواند دفعات شیردهی را در روزهای ابتدایی پس از زایمان افزایش دهد و بهعنوان یک مداخله مکمل ایمن و مقرونبهصرفه در ارتقای شیردهی مورد توجه قرار گیرد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
حق تالیف (کپی رایت) برای مولفان محفوظ است.
صاحب امتیاز: دانشگاه علوم پزشکی همدانناشر: انتشارات دانشگاه علوم پزشکی همدان
شماره تماس مجله: 08138380090
شماره تماس ناشر: 08138382022
ایمیل: psj@umsha.ac.ir
