Rahmani R, Shahnavazi S, Fazli B, Ghasemi F. Ergonomic Risk Assessment of Musculoskeletal Disorders in a Cement Factory Workers Using QEC Technique. , Pajouhan Sci J. 2020; 18 (2) :64-72
URL:
http://psj.umsha.ac.ir/article-1-556-fa.html
رحمانی رامین، شهنوازی سیاوش، فضلی بابک، قاسمی فخرالدین. ارزیابی ارگونومیک خطر ابتلا به اختلالات اسکلتی عضلانی به روش QEC در کارگران شاغل در یک کارخانه سیمان. , مجله علمی پژوهان. 1398; 18 (2) :64-72
URL: http://psj.umsha.ac.ir/article-1-556-fa.html
1- دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2- دانشجوی کارشناسی، گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران
3- مربی، گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران
4- استادیار، گروه ارگونومی، مرکز تحقیقات بهداشت و ایمنی شغلی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ، fk.ghasemi@gmail.com
چکیده: (10037 مشاهده)
سابقه و هدف: اختلالات اسکلتی عضلانی (MSDs)، عامل بخش عمده ای از غیبت های ناشی از کار بوده و کارگران در محیط های مختلف به این اختلالات دچار می شوند؛ لذا مطالعه حاضر با هدف ارزیابی خطر ابتلا به MSDs و عوامل موثر بر آن در کارگران یک کارخانه سیمان صورت گرفت.
مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی-تحلیلی، 150 نفر از کارگران یک کارخانه سیمان در جنوب شرقی ایران به روش سرشماری مورد بررسی قرار گرفتند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه ای حاوی اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه نوردیک و چک لیست ارزیابی سریع مواجهه (QEC) بود. جهت آنالیز داده ها از آمارهای توصیفی و نیز تحلیل رگرسیون به کمک نرم افزار SPSS ویرایش 20 استفاده گردید. سطح معنی داری در این مطالعه p-value کمتر از 0.05 در نظر گرفته شد.
یافته ها: میانگین سن و سابقه کار به ترتیب برابر با 6/38 ± 35/91 و 5/73 ± 9/03 سال به دست آمد. شیوعMSDs در این مطالعه 48/7 درصد بود که بیشترین و کمترین شیوع به ترتیب مربوط به ناحیه کمر (24 درصد) و آرنج ها (4/7 درصد) بود. ایستگاه کاری 60/6 درصد کارگران، به نحوی نیاز به بررسی های بیشتر و تدابیر ارگونومیگ به صورت فوری داشت. مشخص شد که رابطه بین سابقه کاری و درد گردن معنادار بوده (P=0.015) و درد در ناحیه فوقانی پشت، متاثر از سابقه کاری و امتیاز اندام بود ) P=0.010 و P=0.012 به ترتیب). متغیر تاثیرگذار نهایی بر روی کمردرد نیز سابقه کاری بود(P=0.010) . همچنین مشخص شد که هیچ یک از متغیرهای مورد بررسی، بر روی درد در قسمت های شانه و بازو/آرنج ها تاثیر معناداری نداشت (P>0.05).
نتیجه گیری: با توجه به جوان بودن نیروی کاری در کارخانه مذکور، شیوع اختلالات اسکلتی عضلانی کمتر از جوامع مشابه بوده و نتایج نشان داد که وضعیت بدنی طبق روش QEC در بعضی از اندام ها، می تواند پیشگویی کننده مناسبی برای این اختلالات باشد.
نوع مطالعه:
مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
علوم بهداشتی دریافت: 1398/10/2 | پذیرش: 1398/11/27 | انتشار: 1398/10/20