مجله علمی پژوهان، تابستان، در دست انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.KHUISF.REC.1404.150
سمیه عابدینی چمگردانی1 
، علی مهداد*2 ، زهرا یوسفی1
، علی مهداد*2 ، زهرا یوسفی1
1- گروه روان شناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2- گروه روان شناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران ،alimahdad@iau.ac.ir
2- گروه روان شناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران ،
چکیده: (14 مشاهده)
سابقه و هدف: تجارب ناگوار کودکی از عوامل کلیدی در افزایش خطر ابتلا به افسردگی است. ازاینرو پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر ذهنیسازی متمرکز بر تروما بر علائم افسردگی زنان دارای تجارب ناگوار کودکی انجام پذیرفت. مواد و روشها: روش پژوهش نیمهتجربی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعهی آماری شامل زنان دارای تجارب ناگوار کودکی با سطوح بالای درد ذهنی ساکن شهر زرینشهر در بهار سال ۱۴۰۴ بود. ۴۰ زن به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه ۲۰ نفری کنترل و آزمایش تقسیم گردیدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامهی تجارب ناگوار کودکی، مقیاس درد ذهنی اورباخ و میکلینسر و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس میشد. گروه آزمایش در ۱۲ جلسهی ۲ ساعته هفتهای ۱ جلسه درمان مبتنی بر ذهنیسازی متمرکز بر تروما شرکت کردند؛ اما گروه کنترل مداخلهای دریافت نکردند. تجزیهوتحلیل دادهها با آزمون تحلیل واریانس اندازههای مکرر در نسخهی ۲۷ نرمافزار SPSS انجام شد. یافتهها: درمان مبتنی بر ذهنیسازی متمرکز بر تروما اثر معناداری بر بهبود علائم افسردگی زنان دارای تجارب ناگوار کودکی داشت (001/0<p). بین میانگین پسآزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود نداشت و نتایج در دوره پیگیری حفظ شد. نتیجهگیری: بنا بر یافتههای پژوهش درمان مبتنی بر ذهنیسازی متمرکز بر تروما سبب کاهش علائم افسردگی زنان دارای تجارب ناگوار کودکی با سطوح بالای درد ذهنی گردیده است؛ بنابراین این درمان میتواند در مراکز روانشناختی جهت کاهش علائم افسردگی زنانی که علاوه بر تجارب ناگوار کودکی، سطح بالایی از درد ذهنی را گزارش میکنند، مورد استفاده قرار گیرد.
واژههای کلیدی: درمان مبتنی بر ذهنیسازی متمرکز بر تروما، علائم افسردگی، تجارب ناگوار کودکی، درد ذهنی، زنان
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
حق تالیف (کپی رایت) برای مولفان محفوظ است.
صاحب امتیاز: دانشگاه علوم پزشکی همدانناشر: انتشارات دانشگاه علوم پزشکی همدان
شماره تماس مجله: 08138380090
شماره تماس ناشر: 08138382022
ایمیل: psj@umsha.ac.ir
