دوره 24، شماره 2 - ( مجله علمی پژوهان، بهار 1405 )
جلد 24 شماره 2 صفحات 119-109 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.SHK.REC.1404.002
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Sadatinejad Z, Ghasemi Pirbalouti M, Kiani F. Comparing the Effectiveness of Positive Psychotherapy and Emotion-Focused Therapy on Hopelessness and Self-Criticism among Adolescent Girls with Social Anxiety Symptoms. Pajouhan Sci J 2026; 24 (2) :109-119
URL: http://psj.umsha.ac.ir/article-1-1254-fa.html
URL: http://psj.umsha.ac.ir/article-1-1254-fa.html
ساداتی نژاد زهرا، قاسمی پیربلوطی محمد، کیانی فریبا. مقایسه اثربخشی روان‌درمانی مثبت‌نگر و درمان هیجان‌مدار بر ناامیدی و خودانتقادگری نوجوانان دختر با نشانگان اضطراب اجتماعی. مجله علمی پژوهان. 1405; 24 (2) :109-119
1- گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
2- گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران ،Mgh@iau.ac.ir
3- گروه روانشناسی، واحد بروجن، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجن، ایران
2- گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران ،
3- گروه روانشناسی، واحد بروجن، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجن، ایران
چکیده: (786 مشاهده)
سابقه و هدف: اضطراب اجتماعی در نوجوانی با مشکلاتی چون افت عملکرد تحصیلی، احساس بی‌کفایتی و افزایش افکار منفی همراه است که در صورت تداوم، می‌توانند به احساس ناامیدی و درماندگی منجر شوند. هدف پژوهش مقایسه اثربخشی روان‌درمانی مثبت‌نگر و درمان هیجان‌مدار بر ناامیدی و خودانتقادگری نوجوانان دختر با نشانگان اضطراب اجتماعی بود.
مواد و روش ها: این مطالعه از نوع مطالعه نیمه‌تجربی سه‌گروهی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون و مرحله پیگیری دوماهه با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری شامل نوجوانان دختر متوسطه اول با نشانگان اضطراب اجتماعی مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره آموزش و پرورش شهر کاشان در دی‌ماه و اسفندماه سال ۱۴۰۳ بود. با استفاه از روش نمونه‌گیری هدفمند ۴۵ نفر از نوجوانان دختر انتخاب و به‌طور تصادفی به دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) تقسیم شدند. ابزار پژوهش مقیاس سطوح خودانتقادی تامسون و زوروف (۲۰۰۴) و مقیاس ناامیدی بک (۱۹۷۴) بود. گروه آزمایش اول درمان هیجان‌مدار را در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای و گروه آزمایش دوم روان‌درمانی مثبت‌نگر را در ۱۰ جلسه ۷۵ دقیقه‌ای، هفته‌ای یک‌بار دریافت کردند. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شد.
یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد هر دو مداخله در ناامیدی و خودانتقادگری نوجوانان دختر دارای اضطراب اجتماعی مؤثر بوده‌اند و اثر مداخله‌ها در طول زمان پایدار بوده است (۰/۰۰۱>P). همچنین یافته‌ها نشان داد درمان هیجان‌مدار اثربخشی بیشتری در کاهش ناامیدی دارد (۰/۰۰۱>P)، اما بین اثربخشی دو مداخله در کاهش خودانتقادی تفاوتی وجود ندارد (۰/۰۱<P).
نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش می‌تواند به درمانگران نوجوانان دارای اضطراب اجتماعی در انتخاب آگاهانه‌تر شیوه درمانی کمک کند. در این زمینه، ارزیابی سطح ناامیدی راهنمای بالینی مناسبی برای انتخاب نوع درمان خواهد بود.
مواد و روش ها: این مطالعه از نوع مطالعه نیمه‌تجربی سه‌گروهی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون و مرحله پیگیری دوماهه با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری شامل نوجوانان دختر متوسطه اول با نشانگان اضطراب اجتماعی مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره آموزش و پرورش شهر کاشان در دی‌ماه و اسفندماه سال ۱۴۰۳ بود. با استفاه از روش نمونه‌گیری هدفمند ۴۵ نفر از نوجوانان دختر انتخاب و به‌طور تصادفی به دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) تقسیم شدند. ابزار پژوهش مقیاس سطوح خودانتقادی تامسون و زوروف (۲۰۰۴) و مقیاس ناامیدی بک (۱۹۷۴) بود. گروه آزمایش اول درمان هیجان‌مدار را در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای و گروه آزمایش دوم روان‌درمانی مثبت‌نگر را در ۱۰ جلسه ۷۵ دقیقه‌ای، هفته‌ای یک‌بار دریافت کردند. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شد.
یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد هر دو مداخله در ناامیدی و خودانتقادگری نوجوانان دختر دارای اضطراب اجتماعی مؤثر بوده‌اند و اثر مداخله‌ها در طول زمان پایدار بوده است (۰/۰۰۱>P). همچنین یافته‌ها نشان داد درمان هیجان‌مدار اثربخشی بیشتری در کاهش ناامیدی دارد (۰/۰۰۱>P)، اما بین اثربخشی دو مداخله در کاهش خودانتقادی تفاوتی وجود ندارد (۰/۰۱<P).
نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش می‌تواند به درمانگران نوجوانان دارای اضطراب اجتماعی در انتخاب آگاهانه‌تر شیوه درمانی کمک کند. در این زمینه، ارزیابی سطح ناامیدی راهنمای بالینی مناسبی برای انتخاب نوع درمان خواهد بود.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی و روانپزشکی
دریافت: 1404/9/5 | پذیرش: 1405/3/11 | انتشار: 1405/7/13
دریافت: 1404/9/5 | پذیرش: 1405/3/11 | انتشار: 1405/7/13
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
حق تالیف (کپی رایت) برای مولفان محفوظ است.
صاحب امتیاز: دانشگاه علوم پزشکی همدانناشر: انتشارات دانشگاه علوم پزشکی همدان
شماره تماس مجله: 08138380090
شماره تماس ناشر: 08138382022
ایمیل: psj@umsha.ac.ir
