مجله علمی پژوهان، بهار، در دست انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: IR.IAU.SHK.REC.1404.003
Ethics code: IR.IAU.SHK.REC.1404.003
Clinical trials code: IR.IAU.SHK.REC.1404.003
1- دانشگاه آزاد ، Mgh@iau.ac.ir
2- دانشگاه آزاد
2- دانشگاه آزاد
چکیده: (14 مشاهده)
سابقه و هدف: رفتارهای خودآسیبرسان، بهویژه خودجرحی ، در نوجوانان بهعنوان یکی از چالشهای جدی سلامت روان مطرح است و شیوع آن در دختران نوجوان بیشتر است. این مطالعه با هدف مقایسه اثربخشی آموزش مبتنی بر شفقت و تنظیم هیجان بر رفتارهای خودآسیبرسان نوجوانان دختر با سابقه خودجرحی شهر تهران انجام شده است. مواد و روش ها: مطالعه حاضر یک مطالعه نیمه تجربی است. تعداد 45 نوجوان از نه مرکز مشاوره و کلینیکهای روانشناسی ناحیه 3 شهر تهران به صورت هدفمند انتخاب شده و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش(شفقت و تنظیم هیجان) و گروه کنترل تخصیص یافتند. پرسشنامه رفتارهای خودآسیبرسان سانسون و همکاران (1998) قبل و بعد از مداخلات تکمیل شد. در گروه آموزش مبتنی بر شفقت از پروتکل(گیلبرت، 2009) و در گروه آموزش تنظیم هیجان از پروتکل(گراتز و رومر، 2004) استفاده شد هر دو پروتکل شامل ۸ جلسه گروهی ۹۰ دقیقهای(1 جلسه در هفته) بود. یافته ها: نتایج نشان داد که هر دو روش آموزش مبتنی بر شفقت و آموزش تنظیم هیجان در کاهش رفتارهای خودآسیبرسان از نظر آماری معنادار بودند(0001/0> p). با این حال، آموزش مبتنی بر شفقت اثربخشی بالاتری از خود نشان داد، به طوری که کاهش ۳۷٪ در نمرات پسآزمون مشاهده شد و این تأثیر مثبت در مرحله پیگیری نیز حفظ گردید، که برتری آن را نسبت به آموزش تنظیم هیجان برجسته میسازد. نتیجه گیری: نتایج اهمیت آموزشهای مبتنی بر شفقت را در مداخلات روانشناختی برای کاهش رفتارهای خودآسیبرسان تأکید میکند این رویکرد میتواند به عنوان یک استراتژی مؤثر در درمانهای بالینی معرفی شود.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
حق تالیف (کپی رایت) برای مولفان محفوظ است.
صاحب امتیاز: دانشگاه علوم پزشکی همدانناشر: انتشارات دانشگاه علوم پزشکی همدان
شماره تماس مجله: 08138380090
شماره تماس ناشر: 08138382022
ایمیل: psj@umsha.ac.ir
