مجله علمی پژوهان، تابستان، در دست انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
فاطمه کاربین1 
، رضا محمدی1 ، رویا نجفی وثوق1 ، سوزانه فردریکسون2 ، فاطمه پاک راد*3
، رضا محمدی1 ، رویا نجفی وثوق1 ، سوزانه فردریکسون2 ، فاطمه پاک راد*3
1- دانشگاه علوم پزشکی همدان
2- دانشکده پرستاری دافنه کوکول، دانشگاه متروپولیتن تورنتو، تورنتو، کانادا
3- دانشگاه علوم پزشکی همدان ،f_pakrad@yahoo.com
2- دانشکده پرستاری دافنه کوکول، دانشگاه متروپولیتن تورنتو، تورنتو، کانادا
3- دانشگاه علوم پزشکی همدان ،
چکیده: (11 مشاهده)
مقدمه: بیماری قلبی علت اصلی مرگ زودرس در جهان است و عوامل خطر آن از نوجوانی شکل میگیرند. دانشجویان پزشکی بهدلیل فشارهای تحصیلی و تغییر سبکزندگی، گروهی پرخطر محسوب میشوند این پژوهش به بررسی ارتباط این عوامل با اضطراب، کیفیت خواب و فعالیت بدنی در دانشجویان پزشکی همدان میپردازد. شناسایی این ارتباطات برای طراحی مداخلات پیشگیرانه ضروری است.
روش کار: این مطالعه مقطعی در سال ۱۴۰3 بر روی ۳۸۴ نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی همدان که با روش نمونهگیری طبقهای متناسب انتخاب شدند، انجام شد. دادهها با استفاده از پرسشنامه اطلاعات جمعیتشناختی، پرسشنامه اضطراب اشپیلبرگر (STAI)، شاخص کیفیت خواب پیتزبورگ (PSQI) و پرسشنامه بینالمللی فعالیت بدنی (IPAQ) گردآوری شدند. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۴ تحلیل شد.
یافتهها: در مجموع، 384 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی همدان با میانگین سنی 30/3±86/23 سال در مطالعه شرکت کردند. زنان در مقایسه با مردان اضطراب بیشتر، کیفیت خواب نامطلوبتر و فعالیت بدنی کمتری داشتند (05/0>P). همچنین، اضطراب و فعالیت بدنی بر حسب دانشکده و مقطع تحصیلی تفاوت معنیداری نشان دادند (05/0>P). بین اضطراب حالت و اضطراب صفت همبستگی مثبت و معنیدار و بین فعالیت بدنی با اضطراب و کیفیت خواب همبستگی منفی و معنیدار مشاهده شد (001/0> P).
نتیجهگیری: ارتقای فعالیت بدنی میتواند به بهبود سلامت روان و کاهش خطر عوامل مستعدکننده بیماریهای قلبیعروقی در آینده کمک کند. طراحی و اجرای برنامههای جامع ارتقای سلامت که همزمان بر افزایش فعالیت بدنی، بهبود سلامت روان و اصلاح سبک زندگی تمرکز داشته باشند، برای دانشجویان دانشگاهها ضروری به نظر میرسد.
روش کار: این مطالعه مقطعی در سال ۱۴۰3 بر روی ۳۸۴ نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی همدان که با روش نمونهگیری طبقهای متناسب انتخاب شدند، انجام شد. دادهها با استفاده از پرسشنامه اطلاعات جمعیتشناختی، پرسشنامه اضطراب اشپیلبرگر (STAI)، شاخص کیفیت خواب پیتزبورگ (PSQI) و پرسشنامه بینالمللی فعالیت بدنی (IPAQ) گردآوری شدند. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۴ تحلیل شد.
یافتهها: در مجموع، 384 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی همدان با میانگین سنی 30/3±86/23 سال در مطالعه شرکت کردند. زنان در مقایسه با مردان اضطراب بیشتر، کیفیت خواب نامطلوبتر و فعالیت بدنی کمتری داشتند (05/0>P). همچنین، اضطراب و فعالیت بدنی بر حسب دانشکده و مقطع تحصیلی تفاوت معنیداری نشان دادند (05/0>P). بین اضطراب حالت و اضطراب صفت همبستگی مثبت و معنیدار و بین فعالیت بدنی با اضطراب و کیفیت خواب همبستگی منفی و معنیدار مشاهده شد (001/0> P).
نتیجهگیری: ارتقای فعالیت بدنی میتواند به بهبود سلامت روان و کاهش خطر عوامل مستعدکننده بیماریهای قلبیعروقی در آینده کمک کند. طراحی و اجرای برنامههای جامع ارتقای سلامت که همزمان بر افزایش فعالیت بدنی، بهبود سلامت روان و اصلاح سبک زندگی تمرکز داشته باشند، برای دانشجویان دانشگاهها ضروری به نظر میرسد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
حق تالیف (کپی رایت) برای مولفان محفوظ است.
صاحب امتیاز: دانشگاه علوم پزشکی همدانناشر: انتشارات دانشگاه علوم پزشکی همدان
شماره تماس مجله: 08138380090
شماره تماس ناشر: 08138382022
ایمیل: psj@umsha.ac.ir
