دوره 13، شماره 2 - ( مجله علمی پژوهان، زمستان 1393 )                   جلد 13 شماره 2 صفحات 40-49 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Khoshhal Z, Shirazi S S, Mahmoodi Bakhtiari B, Bakhshi E. Study of verb tense inflection evaluating methods and determination of the best methodin 3 or 4 year-old children in Rasht City in 2014. psj. 2015; 13 (2) :40-49
URL: http://psj.umsha.ac.ir/article-1-136-fa.html
خوشحال زینب، شیرازی طاهره سیما، محمودی بختیاری بهروز، بخشی عنایت الله. بررسی روش های ارزیابی صرف زمان فعل و تعیین بهترین روش در کودکان 3 و 4 ساله شهر رشت در سال 1393. مجله علمی پژوهان. 1393; 13 (2) :40-49

URL: http://psj.umsha.ac.ir/article-1-136-fa.html


1- کارشناس ارشد گفتار درمانی، گروه گفتاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
2- دکتری گفتار درمانی، استادیار گروه گفتار درمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران ، sm_shirazi@yahoo.com
3- دکتری زبان شناسی همگانی، دانشیار پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران، تهران، ایران
4- دکتری آمار حیاتی، استادیار گروه آمار، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
چکیده:   (942 مشاهده)

مقدمه: یکی از حوزه های صرف، تصریف است که از طریق آن ملاحظات نحوی به کلمه اضافه می شود. این حوزه در افراد دارای اختلال زبانی آسیب دیده است. بنابراین ارزیابی تصریف در این افراد مهم محسوب می شود. پژوهش حاضر به تعیین روش های ارزیابی صرف زمان فعل و تعیین بهترین روش ارزیابی می پردازد.

روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی_تحلیلی بود. آزمودنی ها شامل 27 دختر و 28 پسر بوده که در دو گروه سنی 3 و 4 ساله مورد بررسی قرار گرفتند. شرکت کنندگان براساس روش نمونه گیری خوشه ای از مهد کودک های شهر رشت انتخاب شدند. جهت ارزیابی صرف زمان فعل از 8 تکلیف تکرار بلافاصله، تکمیل داستان، تکمیل جمله 1، تکمیل جمله 2، سؤالی، دو گزینه ای، الگو دهی 1و الگو دهی 2 استفاده شد. زمان های مورد بررسی عبارت بودند از ماضی ساده، ماضی نقلی، ماضی استمراری، ماضی بعید، مضارع اخباری و مضارع التزامی. نتایج پژوهش با استفاده از شاخص مرکزی میانگین، شاخص های پراکندگی شامل انحراف معیار، دامنه تغییرات و آزمون اندازه گیری های مکرر و با استفاده از SPSS نسخه 16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته ها: نتایج نشان داد میانگین امتیاز روش تکرار بلافاصله بیشتر از سایرین بوده است، ولی به دلیل ناکارآمدی در ارزیابی توانایی صرف زمان فعل، حذف گردید. روش بعدی یعنی تکمیل داستان (میانگین 22 و انحراف معیار 4/14) به عنوان بهترین روش انتخاب شد. همچنین نتایج آزمون اندازه گیری های مکرر نشان داد که سایر روش ها با روش تکمیل داستان اختلاف معنی دار دارند (P<0.001).

نتیجه گیری: با توجه به نتایج این بررسی می توان گفت در بین 8 روش مورد بررسی، روش تکمیل داستان برای ارزیابی صرف زمان فعل بهتر است.

واژه‌های کلیدی: صرف فعل، زمان فعل، ارزیابی، کودکان
متن کامل [PDF 714 kb]   (679 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: توانبخشی
دریافت: ۱۳۹۳/۴/۹ | پذیرش: ۱۳۹۳/۱۰/۳ | انتشار: ۱۳۹۴/۵/۲

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Pajouhan Scientific Journal

Designed & Developed by : Yektaweb