دوره 20، شماره 2 - ( مجله علمی پژوهان، بهار 1401 )                   جلد 20 شماره 2 صفحات 102-95 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- مرکز تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2- مرکز تحقیقات بیماری‌های مزمن (مراقبت در منزل)، گروه پرستاری کودکان، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
3- مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، پژوهشگاه علوم و فناوری بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4- گروه گفتاردرمانی، دانشکده‌ علوم توان‌بخشی، مرکز تحقیقات اختلالات طیفی اوتیسم، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
5- گروه کاردرمانی، دانشکده‌ علوم توان‌بخشی، مرکز تحقیقات اختلالات طیفی اوتیسم، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
6- مرکز تحقیقات بیماری‌های مزمن (مراقبت در منزل) و مرکز تحقیقات اختلالات طیف اوتیسم، گروه پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ، mohammadifateme47@yahoo.com
چکیده:   (351 مشاهده)
سابقه و هدف: ناتوانی در شناسایی حالات هیجانی، از مهم‌ترین مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به اوتیسم است که تعاملات آنان و متعاقباً صلاحیت والدی مادران را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد. از این‌رو مطالعه‌ی حاضر با هدف بررسی تأثیر چهره‌شناسی هیجانی به کودکان مبتلا به اوتیسم بر صلاحیت والدی در مادران‌شان انجام شد.
مواد و روش‌‌ها: مطالعه‌ی حاضر یک کارآزمایی بالینی است. کودکان مبتلا به اوتیسم با روش بلوک تصادفی به گروه‌های مداخله و شاهد تخصیص داده شدند. کودکان در گروه مداخله در طی 10 جلسه‌ی 45 دقیقه‌ای با استفاده از 40 تصویر مربوط به چهار موقعیت شادی، غم، خشم و ترس، تحت آمورش قرار گرفتند. پرسش‌نامه‌ی صلاحیت والدی توسط مادران در هر دو گروه در شروع و یک روز بعد از مداخله، تکمیل شد.
یافته‌ها: آموزش حالات هیجانی، سبب ارتقاء صلاحیت والدی در گروه مداخله شده است. همچنین تفاوت آماری معنی‌داری در نمره‌ی کل و حیطه‌های صلاحیت والدی بین دو گروه وجود داشت (0/001 >P).
نتیجه‌گیری: آموزش حالات هیجانی به کودکان مبتلا به اوتیسم، سبب ارتقاء صلاحیت والدی در مادران گردید. بر این اساس پیشنهاد می‌شود، آموزش چهره‌شناسی، در اولویت‌های آموزشی این کودکان قرار گیرد.

متن کامل [PDF 914 kb]   (127 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی و روانپزشکی
دریافت: 1400/5/24 | پذیرش: 1400/6/22 | انتشار: 1401/3/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.