مجله علمی پژوهان، بهار، در دست انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: ۱۴۰۲۰۸۳۰۷۲۸۷
Ethics code: IR.UMSHA.REC.1402.571
پرستو انصاری1 
، صمد مصلحی1 ، سیدعابدین حسینی آهنگری1 ، حسین وکیلی مفرد1 ، لطیف مرادویسی1 ، محمدرضا امیری*2
، صمد مصلحی1 ، سیدعابدین حسینی آهنگری1 ، حسین وکیلی مفرد1 ، لطیف مرادویسی1 ، محمدرضا امیری*2
1- دانشگاه علوم پزشکی همدان
2- دانشگاه علوم پزشکی همدان ،m.r.amirilib@gmail.com
2- دانشگاه علوم پزشکی همدان ،
چکیده: (14 مشاهده)
مقدمه: هدف این پژوهش بررسی نقش میانجیگری سرمایه روانشناختی در رابطه بین اعتیاد به شبکههای مجازی و سلامت روان دانشآموزان بوده است.
مواد و روشها: در این پژوهش توصیفی-تحلیلی، 362 دانشآموز به عنوان نمونه انتخاب شدند و ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامه بود. برای بررسی نرمال بودن توزیع دادهها از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف استفاده شد. با توجه به نرمال نبودن توزیع دادهها، برای تجزیه و تحلیل دادهها و آزمون فرضیهها از همبستگی اسپیرمن و مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) با استفاده از نرمافزارهای Smart PLS 3 و SPSS نسخه 26 استفاده شد.
یافتهها: یافتهها نشان داد که ضریب مسیر بین اعتیاد به شبکههای مجازی و سلامت روان 291/0- بود که نشاندهنده رابطه معکوس و معنادار است. ضریب مسیر بین سرمایه رواشناختی و سلامت روان برابر با 359/0 بود که نشاندهنده رابطه مستقیم و معنادار است. ضریب مسیر بین اعتیاد به شبکههای مجازی و سلامت روان با توجه به نقش میانجی سرمایه روانشناختی 106/0- بود که نشان میدهد سرمایه روانشناختی بطور غیر مستقیم دارای نقش میانجیگری معکوس و معناداری است.
نتیجهگیری: نتایج نشان داد که اعتیاد به شبکههای مجازی بر سلامت روان دانشآموزان تأثیر منفی میگذارد و تقویت سرمایه روانشناختی میتواند به بهبود سلامت روان دانش آموزان کمک کند. سرمایه روانشناختی به عنوان یک عامل میانجی میتواند تا حدودی اثرات منفی این اعتیاد را کاهش دهد. یافتهها بر اهمیت تقویت سرمایه روانشناختی در مدارس تأکید دارند.
مواد و روشها: در این پژوهش توصیفی-تحلیلی، 362 دانشآموز به عنوان نمونه انتخاب شدند و ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامه بود. برای بررسی نرمال بودن توزیع دادهها از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف استفاده شد. با توجه به نرمال نبودن توزیع دادهها، برای تجزیه و تحلیل دادهها و آزمون فرضیهها از همبستگی اسپیرمن و مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) با استفاده از نرمافزارهای Smart PLS 3 و SPSS نسخه 26 استفاده شد.
یافتهها: یافتهها نشان داد که ضریب مسیر بین اعتیاد به شبکههای مجازی و سلامت روان 291/0- بود که نشاندهنده رابطه معکوس و معنادار است. ضریب مسیر بین سرمایه رواشناختی و سلامت روان برابر با 359/0 بود که نشاندهنده رابطه مستقیم و معنادار است. ضریب مسیر بین اعتیاد به شبکههای مجازی و سلامت روان با توجه به نقش میانجی سرمایه روانشناختی 106/0- بود که نشان میدهد سرمایه روانشناختی بطور غیر مستقیم دارای نقش میانجیگری معکوس و معناداری است.
نتیجهگیری: نتایج نشان داد که اعتیاد به شبکههای مجازی بر سلامت روان دانشآموزان تأثیر منفی میگذارد و تقویت سرمایه روانشناختی میتواند به بهبود سلامت روان دانش آموزان کمک کند. سرمایه روانشناختی به عنوان یک عامل میانجی میتواند تا حدودی اثرات منفی این اعتیاد را کاهش دهد. یافتهها بر اهمیت تقویت سرمایه روانشناختی در مدارس تأکید دارند.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
حق تالیف (کپی رایت) برای مولفان محفوظ است.
صاحب امتیاز: دانشگاه علوم پزشکی همدانناشر: انتشارات دانشگاه علوم پزشکی همدان
شماره تماس مجله: 08138380090
شماره تماس ناشر: 08138382022
ایمیل: psj@umsha.ac.ir
